• Nagłówki toru (POH) kontenerów wirtualnych

    Sygnały różnych poziomów PDH, jak wspomniano, transportowane są przez sieć synchroniczną poprzez umieszczenie ich we właściwych kontenerach i wprowadzenie tych kontenerów do obszaru przestrzeni ładunkowej modułu STM-1. Sygnały plezjochroniczne odwzorowywane są w odpowiedni kontener synchroniczny C-n wraz z nagłówkiem toru POH tworzą kontener wirtualny VC-n.
    W zależności od typu kontenera wirtualnego, zawiera on jeden z dwóch typów nagłówka toru. Nagłówek toru kontenerów wirtualnych niższego rzędu VC-12 składa się zasadniczo z jednego bajtu, określonego jako bajt V5. Poszczególna bity tego typu nagłówka przedstawiono na rysunku.

    BIP-2 REI (RFI) L1 L2 L3 Alarm zdalny
    RDI
    Etykieta
    sygnału
    1 2 3 4 5 6 7 8

    Rysunek 3.1. Bajt nagłówka toru (POH) kontenera VC-12.

    Przeznaczenie bitów nagłówka jest następujące:
    BIP-2 - Bity kontroli parzystości słów 2 bitowych (Bit Interleaved Parity) poprzedniego kontenera wirtualnego (VC);
    REI - bit blokowej kontroli błędów odległego końca (Remote Error Indication) przesyłany zwrotnie do punktu początkowego wysłania VC, który sygnalizuje błąd kontroli parzystości BIP-2 (0 - bez błędów, 1- jeden lub więcej błędów);
    bit nr 4 - tymczasowe przeznaczenie tego bitu dla wskazania odległej awarii RFI (Remote Failure Indication);
    Etykieta sygnału (L1, L2, L3) - wskazuje typ zawartości kontenera wirtualnego (VC) tzn. zawiera informację, czy sygnał odwzorowany jest w kontenerze w sposób asynchroniczny (010), z synchronizacją bitową (011), czy też z synchronizacją bajtową (100);
    Alarm zdalny - wykorzystywany do sygnalizacji błędu w torze jednostki administracyjnej (AU). Określany był jako bit FERF (błąd odbioru dalekiego końca), ale od marca 1995 roku określany jest jako RDI (Remote Defect Indication). Informuje punkt początkowy wysłania kontenera o jakości toru (jest to zwrotny sygnał RDI informujący o wyniku sprawdzenia BIP-2 zawartego w pierwszych dwóch bitach).

    Drugi typ nagłówka, to nagłówek toru kontenerów VC-3 i VC-4 zawierający 9 bajtów. Bajty POH tych kontenerów pokazane są na kolejnym rysunku.

    J1 INFORMACJA UŻYTKOWA VC-3 lub VC-4
    B3
    C2
    G1
    F2
    H4
    K3
    K4
    Z5

    Rysunek 3.2. Bajty nagłówka toru kontenerów VC-3 i VC-4.

    Znaczenie i wykorzystanie poszczególnych bajtów nagłówka toru POH jest następujące:
    bajt J1 - tzw. ślad toru, weryfikuje ciągłość istnienia toru kontenera wirtualnego VC-4 (VC-3), lub inaczej bajt identyfikatora punktu dostępu (adres);
    bajt B3 - bajt kontroli parzystości słów ośmiobitowych (kod BIP-8) poprzedniego kontenera wirtualnego VC-4 (VC-3), zapewnia kontrolę występowania błędów w torze przesyłania tych kontenerów;
    bajt C2 - zawiera informację o zawartości kontenera VC-4 (VC-3) np.: 0001 0010 - kontener przenosi sygnał plezjochroniczny 140 Mbit/s, 0000 0100 - przenosi sygnały plezjochroniczne 34 (45) Mbit/s, 0001 0011 - przenosi komórki ATM;
    bajt G1 - status toru przesyłany zwrotnie (z punktu odbiorczego do nadawczego) do punktu wysłania kontenera. Informuje punkt początkowy wysłania kontenera, o jakości toru (jest to zwrotny sygnał RDI informujący o wyniku sprawdzenia BIP-8 zawartego w bajcie B3);
    bajt F2 - kanał użytkownika, związany z torem przesyłania kontenera wirtualnego VC-4 (VC-3)
    bajt H4 - wskaźnik wieloramki (związany z przenoszeniem sygnałów 2 Mbit/s), określa jej początek;
    bajty K3, K4 - przeznaczone do realizacji zabezpieczenia w strukturze pierścieniowej SDH.
    bajt Z5 - proponuje się przeznaczyć 4 bity tego bajtu dla operatora sieci i 4 bity dla pomiaru parametrów

    Nagłówki toru (POH) dołączane są do każdego kontenera wirtualnego w celu kontroli drogi, którą przesyłany jest kontener oraz sygnalizacji. Informacje te niezbędne są dla systemu zarządzania siecią (TMN -Telecommunication Menagement Network) i towarzyszą ramce w czasie transmisji, aż do momentu demontażu ramki i odłączenia źródeł sygnału.

    Do spisu treści


    Strona z serwisu Sławomira Pastuszki.