SYNCHRONICZNY MODUŁ TRANSPORTOWY STM-1

Ramką sygnału w SDH jest moduł STM-1 rys. 2.1.
W systemach plezjochronicznych odpowiednikiem takiego modułu jest ramka, stąd przez analogię używane są zamienne określenia moduł i ramka.

Rysunek 2.1.

Przestrzeń ładunkową modułu STM-1 wypełniają różne kombinacje kontenerów wirtualnych, co zostało zdefiniowane w Zaleceniu G.709. Każdy z kontenerów wirtualnych związany jest z sygnałem plezjochronicznym o określonej przepływności.
Synchroniczny moduł transportowy jest podstawową jednostką w technice SDH i zawiera część użytkową (utworzoną z przestrzeni ładunkowej i znacznika kontenera VC-4 (AU) oraz nagłówek sekcji SOH. Nagłówek sekcji dzieli się na dwie części: nagłówek sekcji regeneratora (Regenerator Section OverHead - RSOH) i nagłówek sekcji krotnicy (Multiplex Section OverHead - MSOH).
Ramkę STM-1 wygodnie jest rozpatrywać jako macierz o wymiarach 9 wierszy (9 bajtów) na 270 kolumn (270 bajtów), bowiem w ramce STM-1 związana jest przepływność 155,520 Mbit/s. Czas trwania pojedynczej ramki wynosi 125us (tzn. czas transmisji wszystkich bajtów w macierzy, o której mowa). Oznacza to przesłanie w czasie 125us 9 x 270 = 2 430 bajtów, czyli 2 430 x 8 = 19 440 bitów.
Nagłówek sekcji - SOH usytuowany jest w pierwszych dziewięciu kolumnach w strukturze modułu, ściślej w wierszach od 1 do 3 i od 5 do 9 tego obszaru. W czwartym wierszu tego obszaru znajduje się znacznik kontenera - AU. Pozostałe 261 kolumn, to obszar przeznaczony dla sygnałów użytkowych (przestrzeń ładunkowa - payload)
Pierwsze sześć bajtów SOH, w pierwszym wierszu, stanowi wzór ramkowania. Wzór ten jest istotny dla układów fazowania. Z punktu widzenia tych układów moduł transportowy STM-1 to ciąg 19 440 bitów, z którego pierwszych 48 bitów to właśnie wzór ramkowania - pozwala on zidentyfikować początek ramki STM-1.
Na rysunku 2.2. pokazano strukturę modułu transportowego STM-1, układ i przeznaczenie poszczególnych bajtów nagłówka sekcji SOH oraz nagłówka toru POH. Na tle przestrzeni ładunkowej ramki STM-1 pokazano kontener VC-4, który wypełnia przestrzeń ładunkową modułu STM-1. Szczegółowo zagadnienia z tym związane zostaną omówione w dalszej części niniejszego opracowania.

A1, A2 - wzór ramkowania (A1 - 1110110, A2 - 00101000)
B1, B2, B3, - bajty kontroli parzystości (kod BIP-N)
C1 - określa numer STM-1 w ramce STM-N
D1-D3 - kanał transmisji danych do zarządzania siecią (192 kbit/s)
D4-D12 - jak D1-D3 (576 kbit/s)
E1 - kanał telefoniczny do łączności służbowej (64 kbit/s) w sekcjach międzyregeneratorowych
E2 - jak E1 w sekcjach międzykrotnicowych
F1, F2 - kanały urzytkownika
G1 - status toru - sygnalizuje zwrotnie błąd BIP-8 (na podstawie bajtu B3)
H4 - wskaźnik wieloramki dla sygnałów 2 Mbit/s (określa jej początek)
J1 - adres węzła dostępu (weryfikuje ciągłość istnienia toru VC-n)
K1, K2 - kanał automatycznego przełączania na rezerwę
K3, K4 - jak K1, K2 na poziomie toru
Z1, Z2, Z5 - bajty rezerwowe
S1 - sposób synchronizacji
M1 - do zliczania błędów w poszczególnych sekcjach

Do spisu treści


Strona z serwisu Sławomira Pastuszki.