Odwzorowanie sygnału 140 Mbit/s w kontenerze VC-4 i wprowadzenie kontenera VC-4 do STM-1

Wprowadzenie strumienia 140 Mbit/s do modułu STM-1 (mapping) polega na dodaniu nagłówka toru (POH) oraz na dodaniu do niego dodatkowych bitów tzw. wypełniaczy. Przestrzeń ładunkowa STM-1 jest bowiem większa niż potrzebowałby sygnał 140 Mbit/s.
W punkcie odbioru, przestrzeń ładunkowa jest rozpakowywana (demapping). Odczytywana jest zawartość nagłówka toru i odrzucane są bity dopełnienia (wypełniacze). Na wyjściu musi zostać wydzielony dokładnie taki sygnał PDH, jaki wprowadzono do kontenera VC-4. Kontener VC-4 w ramce STM-1 jest odwzorowywany podobnie jak przejście z VC-12 do TUG-2.

Rysunek 3.13a. Proces ładowania kontenera VC-4 do przestrzeni ładunkowej modułu STM-1

Rysunek 3.13b. Proces rozładowania kontenera VC-4 z przestrzeni ładunkowej modułu STM-1

Strukturę kontenera VC-4 przenoszącego sygnał plezjochroniczny 140 Mbit/s można rozpatrywać jako strukturę 9 wierszy po 20 bloków 13 bajtowych. Pokazane zostało to na rysunku.

Rysunek 3.14. Struktura kontenera VC-4 przenoszącego sygnał 140 Mbit/s

Wyjaśnienie oznaczeń na rysunku:

gdzie:
I - bit informacyjny;
R - bit stałego dopełnienia (tzw. wypełniacz);
O - bit nagłówka;
S - bit dopełnienia (właściwy bit dopełnienia) - wyrównywanie różnic przepływności strumieni 140 Mbit/s;
C - bit sterowania dopełnieniem.

Do spisu treści


Strona z serwisu Sławomira Pastuszki.